Showing posts with label Essay. Show all posts
Showing posts with label Essay. Show all posts

Humbling and Enriching

0 Reactions


My winning in PEBA was a humbling experience because my blog feted with equally wonderful blogs (some of them I even consider as better written than mine), most of whom are authored by people I consider as friends in the blogosphere. What came after winning PEBA was a far more enriching episode in my blogging life.

When It Rains

0 Reactions


Back in grade school, I remember anticipating the golden voice of the radio announcer at 5:00am, especially during the monsoon period. The declaration of “no classes” would instantly send me back to bed and off to dreamland. 

Ibang Klaseng Ulan

0 Reactions


Iba ang ulan dito. Hindi niya mapigilang mapa-buntong-hininga. Nakatingala siya sa langit at hinahayaang pumatak ang ambon sa kanyang mukha. Pakiramdam niya ay nababasa hindi lang ang kanyang mukha kundi pati ang kanyang diwa. Lumalaki na ang mga patak kaya't nagtatakbuhan na ang mga tao. Kanya-kanyang silong ang mga ito sa mga waiting shed, ilalim ng puno at sa malapit na gazebo ni Mariang Banga. May ilan na tumatakbo, nakatakip ang bag sa may ulo kahit na hihigupin din ng bag ang tubig at mamaya ay mababasa ang laman nito.

PEBA EXPERIENCE - PEBA 2010 Top 9

0 Reactions


Noong taong 2010, nakita ko sa blog ng isang kaibigang OFW ang kanyang entry sa Philippine Expats Blog Awards. Dahil doon ay naisipan ko rin na gumawa ng aking entry - Dalawang Mukha ng Pag-ibig ng Ina.

Sa ganang akin, ang nais ko lamang ay mai-share ang kaunting aral na natutunan ko sa usaping pagiging OFW. Hindi ko inisip na makakakuha ng award ang entry ko dahil kung titingnan ko ang poll voting result, eh kulelat ako. Ngunit laking tuwa ko ng makatanggap ako ng email mula sa PEBA na may award daw ang aking entry.

Isang kagalakan para sa akin ang makasama sa Top 10. Dahil wala ako sa Pilipinas ay isang kapamilya ang tumanggap ng award para sa akin. Ngunit isa sa bonus na aking natatamasa pa hanggang ngayon ay ang pagbisita pa rin sa aking blog entry na isinali sa paligsahan na ito. Salamat sa Diyos at sa PEBA.




► Stay at Home Blessings - PEBA 2010 Top 9
OFW Blogger Division
Inspirational Life Quotes,
Mommy Quiet Time
and Stay at Home Blessings.


click here to comment… for bloggers

PEBA EXPERIENCE - PEBA 2010 Top 4

0 Reactions


Sa totoo lang wala pa akong masasabing fullfilment sa buhay. Kahit ilan taon na akong graduate parang pang-fresh grad pa din ang career ko. Maraming kapalpakan, in short.

RAIN…

1 Reactions



I am ambivalent with regards to my emotions regarding the rain. I hate rainy days during work because of the wet sensation that sticks to your skin like a second skin that causes long hours of discomfort…and not to mention the fact that if I was unlucky, I’d get a cold after –and colds are hateful. On the other hand, from a poet’s standpoint, based on the virtue of romantic ideas – nothing beats the rain…

The Three of Three’s

0 Reactions





We launched the first PEBA Awards online in 2008, and asked bloggers to nominate their favorite OFW and expats blogs. Out of that humble beginning we were given great bloggers to honor.

My Journey With PEBA

0 Reactions



I always wanted to work with migrants. As a young seminarian back in 2006, I always imagined myself serving my dear kababayans in foreign lands. It was perhaps due to the many missionaries who informed me about their mission works with migrant Filipinos.

Bayaning Blogista sa Pinas at Ibang Bansa

2 Reactions


Para sa akin, hinahangaan at itinuturing kong kabayanihan ng mga kapwa ko blogista sa paghahayag ng kanilang mga karanasan sa Pilipinas man o sa ibang bansa, at sa kanilang pagbibigay ng impormasyon sa kapwa blogista.

Great Power Comes Great Responsibility

0 Reactions


“Whatever life holds in store for me, I will never forget these words: With great power comes great responsibility.” Peter Parker, a.k.a. Spiderman

Mamita Mel

1 Reactions


There are people who pass by our lives and contribute to the stories of our life. Some of them play large roles and make deep impressions. Some of them open for us a whole new perspective and vision of the world. Some leave us with everlasting interest in something which is to become our passion. Some of them touch our lives and inspire us with their generous hearts. Today I'm writing about one such person, someone who made a deep impact on how I see things in life. Let's just call her Mamita Mel.

Mamita Mel was one of my teachers. She was upright and strict that sometimes my classmates would dread going to her class. But it was her being upright and strict that made me enjoy her class a lot, because it presented a fair environment in the classroom.

Time flew swiftly. I graduated from high school. She got promoted as head teacher . I graduated from college and landed a job. She got promoted as principal and handled different schools. But during all these years, we kept in touch. While in college, I would eagerly tell her stories about school. I would show her my articles published in a daily newspaper and I would know that she was proud of me. She never told me how proud she was. But I just knew.

Well, she isn't really that kind of person--not the type who would hug me to soothe my broken optimism, nor go shopping with me at the mall, nor spend time with me in "kulitan" or anything trivial. Most of the time, her schedule is full or she would be dead tired from work. I rented a house that's just a stone's throw away from hers. And whenever I would walk by her house, I would wonder how she was doing or if diabetes had been kind to her.

Because heroes aren't only the ones who die for their country or risk life and limbs to save others.

But the thing I love the most is that when we get to have time together, we cover over lunch or breakfast the times we have lost. Just a few words, a few stories, are all that is necessary. And we will be back in the saddle again, exchanging each other's points of view on education, politics, show business, our careers, and personal matters.

Over the years, I have considered Mamita Mel my second nanay. Perhaps because I have always felt comfortable sharing with her things that I would normally share just with my mother. Perhaps because I have always looked up to her ideals and principles in her chosen career. Perhaps because despite her busy life and her silence that sometimes keeps her distant, I know that I matter to her like her own child. Perhaps because it deeply warms my heart and it makes me proud when she addresses me, Anak.

When the Kablogs Journal announce that heroes will be the August theme, I have thought of writing about my Mamita Mel. Because she is one of my heroes. Because heroes aren't only the ones who die for their country or risk life and limbs to save others. Heroes, like my Mamita Mel, are also those who trust us, who care for us, and touch our lives regardless if we are their own blood or not. - TKJ




► About the Author:
Miss N has always been very vocal about her life, especially her childhood, in the hope that those who are able to read her stories can learn a lesson or two from her past. She would be happy if you could join her in living and celebrating life at www.nortehanon.com
► Read Ms. N's previous articles here.

click here to comment… for bloggers

HERO

0 Reactions


Who wants to be a hero? Its conceivable to have one, enough so that most people nowadays yearns for it.

HEROES Among Us

0 Reactions

This is an excerpt from the book I am drafting; of my journey to life.

Along that journey are people -- individuals -- who have touched my life one way or another; is (or was) responsible for the man I am now.

Needless to say, I admired them so much; hold them in high regard and respect. They are the heroes and heroines of my life.

Si Lola Pining

0 Reactions


Napakarami ng bayani ng Pilipinas. Kilala mo ba silang lahat? Alam mo ba kung panong itinuring silang bayani ng ating bayan? Alam mo ba kung anong klaseng pakikipaglaban ang ginawa nila para sa ating bansa? 

True Friend

3 Reactions
Ang imahe ay mula kay Jack Cabida ng Al-Khobar, K.S.A
Isa ang imaheng ito sa isang daan mahigit na kalahok sa 
PEBA Photo Contest nuong nakaraang taon.

While i still have the chance to blog something, let me just share with you short description of a true friend.. :)

Well, a true friend has a long black hair... yes, a true friend is a SHE. (no offense guys)

A true friend is a career woman. She has a stable job and she earns a whole damn lot from it. But, she never forgets to step her feet on the ground. Never boasts about anything. Never forgets to be somebody whom you can turn to in times of need. A true friend is someone who you can talk to, about anything under the sun. May it be about food, about exercise, deep secrets, the kind of underwear that you're wearing at the moment, your period and how damn pissed you are when you cant wear a sanitary pad 'coz you don't have one in your pouch and the never ending techniques on how to lose weight.

Pakikipag Kaibigan sa Ibang Bayan

2 Reactions
Mula ng ako ay umalis ng bansa at sandaling iwan ang aking mga mahal sa buhay tila yata nabawasan ako ng isa sa mga tunay kong kaibigan at kasangga. Sa unang pagsabak ko pa lamang sa bansang aking pinuntahan tila yata mailap at nangangapa ako kung sino at paano ako makakahanap ng mga tunay na kaibigan.

Sa unang araw at buwan na lumipas simula ng dumating ako sa bansang aking pinuntahan ay naging masaya ako kahit puno ng lungkot at homesick ang aking nararanasan dahil sa marami agad akong naging kaibigan. Hindi ko makakalimutan sa lahat kahit na iba ang aking kumpanyang pinapasukan ay tinanggap pa rin ako ng mga kasamahan kong Pilipino sa kanilang akomodasyon. Tinulungan nila ako kung paano mamuhay ang isang baguhang OFW. Sa kanilang pagtulong tila yata nakalimutan ko ang minsang dumating na pagsubok sa akin bilang OFW.

Sa paglipas ng mga panahon at taon na namalagi ako sa labas ng bansa marami akong natutunan patungkol kung paano ba makipagkaibigan sa kapwa. Alam kong hindi ako perpektong tao sa larangan ng pakikipag-kaibigan, nakakagawa rin ng mga mali kung minsan pero buo pa rin ang suporta ko sa bawat kaibigan na aking sinasamahan. Mahirap mamuhay sa ibang bayan kapag wala kang mga kaibigan dahil sila lang ang magiging dahilan para hindi ka malungkot at ma-homesick sa panahon na nakikipag laban ka sa magulong mundo ng BuhayOFW.

Sa bawat panahon na lumipas at habang ako'y nakikipagbuno sa magulong mundo ng BuhayOFW may mga bagay akong nais malaman tungkol sa pakikipag kaibigan. Iba't ibang klase ugali na nakahilera sa atin kung paano ba ang makipagkaibigan.

Mga kalse ng pakikipagkaibigan

Mga pangit na kaibigan

* Plastik na kaibigan - ito ang mga taong habang nakatalikod ka kung anu ano ang mga sinasabi tungkol sayo. Ito rin ang mga taong pinaka mahirap kaibiganin sa lahat dahil dito mo makikita ang isang ugali ng tao.
* Manggagamit na kaibigan - ito ang mga taong ginagamit ka lang kapag may kailangan sayo.
* Traydor na kaibigan - ito ang mga taong akala mo ay mabait sayo pero siya pala ang magiging dahilan sa ikakabasak mo. ito rin ang taong mahirap pakisamahan dahil akala mo mabait yun pala magiging traydor sa iyo.
* Sulsol na kaibigan - ito ang mga taong mahilig manukso na gawin mo ang mga bagay na hindi mo naman talaga dapat gagawin. ito rin ang dahilan kung bakit nasisira ang pagiging magkaibigan.

Mga tunay na kaibigan

* Best Friend - ito ang pinaka the best mong kasama kahit saan ka man mapunta maging sa mga pagsubok na nangyari sayo hindi hindi ka niya iiwan kahit na anu man ang mangyari.
* Childhood Friend - mula pa sa pagkabata ay kasama mo na ang kaibigan mong ito at ito rin mismo ang kasama mo sa lahat ng kalokohan at maging sa katinuan na mula pa sa pagkabata.
* Pamilya - marahil ay nagtatanong kayo kung bakit isinama ko ang pamilya sa kategorya ng kaibigan. Dahil sila lamang ang mga tunay at tapat nating kaibigan kahit anung mangyari sa ating buhay sila pa rin ang nagsisilbing gabay at walang sawang tuutulong sa bawat panahon na tayo ay nakikipagsapalaran.

Hindi natin makakaila na sa bawat segundo, minuto at oras na namamalagi tayo sa ibabaw ng mundo ay may mga tao tayong nakakasalamuha at nakakasama. Hindi natin alam kung hanggang saan at kailan natin magiging kaibigan ang mga taong nasa paligid natin dahil kahit sa isang idlap lang maaaring magbago ang lahat. Matuto tayo kung paano makipag kaibigan sa kapwa dahil iyan ang magiging susi ng lahat para mahanap natin kung sino ba talaga ang dapat at tunay nating masasamahan.

Sa bawat panahon na namamalagi ako sa labas ng bansa pilit kong ginagawa kung anu ang mabuti para magawa ko ng maayos ang aking buhay dito sa ibang bayan. Umaaasa ako na balang araw dumating sa akin ang mga taong tutulong at magbibigay sa akin ng lakas upang labanan ko ang hamon ng pakikipagkaibigan sa ibang bansa. Hindi ako pekpekto ngunit pinipilit ko na maging isang tunay na kaibigan sa inyo.

Salamat sa bawat panahon na nakasama ko kayo kahit minsan ay nagroon tayo ng hindi pagkakaunawaan sa mga maliliit na bagay na tayo mismo ang nagsimula. Umaaasa ako na magiging maayos at maganda ang ating samahan kahit pa mayroon man tayong hidwaan sa isa't isa dahil sa mga maling paratang. Sa lahat ng mga naging kaibigan at kasama ko simula ng ako'y nakipagsapalaran sa pagiging OFW nagpapasalamat po ako ng marami. Umaasa ako na hindi pa rin magbabago kung ano ang naging simula natin mula ng tayo'y naging magkakilala dito sa bansang ating pinuntahan.

Mula po sa inyong likod - Buhay OFW



► About the Author:
Alex Flores is a blogger from Doha, Qatar. His blog buhayOFW tackles about the life and experiences of an OFW. Visit his blog and get to know him better.




click here to comment… for bloggers

Glimpse of my Childhood

1 Reactions
Imagination in my opinion is one of the most amazing gifts we have as humans. When I was younger I would think that these types of thoughts were silly and stupid dreams. And that day, after I thought about it and couldn't believe that I would actually enjoy these types of activities with my friends, I decided that there was nothing wrong with letting my imagination run wild and that moving forward, I intend to fully experience in my mind any such thoughts and not feel bad about it, or think it's crazy or a dream. What's wrong with having thoughts that bring smiles to my lips and joy to my heart?

Para Sa Iyo, Kaibigan

0 Reactions
Para sayo,

Tatlong taon na pagkakaibigan, ni hindi kita nakita ng personal o kahit man lang nakausap sa telepono, madalas online lang kung mag-usap tayo, asaran, kulitan, minsan pa nga iyakan kapag may mga problemang pinag-uusapan. Bestfriend na nga ang turing ko sayo.

My Virtual Best Friend

1 Reactions
She is always someone who is always around me… always online for me. Even our time difference is far behind. Still she can hang out with me.

A quality of friendship she has for me is in very best quality. Someone who does favor for me even where far more than miles away, someone who can range from, someone who can relate with me,  someone whose complete opposite of me. Added to her value is being honest, trustworthy and dependable.

Magkakaibigang Estranghero

0 Reactions
A friend of mine said, “Don’t you dare follow me because I am lost.” And I whispered in return, “I am also lost… so I won’t follow you. I will walk beside you instead.” – Animus

Ilang beses ka na rin namang natisod, nadapa at bumulagta sa daan. Sa iyong paglalakbay marami ang nakitawa, naki-iyak at dumamay sa iyong pasan sa balikat. Nariyan sila, mga taong hindi mo kakilala. Nakasalubong sa pasilyo ng paaralan o kaya sa lansangan na iyong madalas tambayan. Iba’t ibang mukha, halos hindi mo na matandaan kung sino sila. Ngunit sa paglipas ng panahon ang mga estranghero na ito’y tumatak na sa iyong puso. Naging bahagi ng iyong pagkatao.